Die belangrikste les uit 170 jaar se navorsing is dat bemesting nie net produksie beïnvloed nie. Dit kan die grond, plantgemeenskappe en biodiversiteit oor geslagte heen verander. Meer voedingstowwe kan hooiproduksie verhoog, maar die verkeerde kombinasie of langdurige hoë toedienings kan die grond versuur en ’n kleiner groep mededingende plantspesies bevoordeel. Die gevolg is dat ’n grasveld wat aanvanklik eenvormig lyk, met verloop van tyd in heeltemal verskillende ekosisteme kan ontwikkel.
Dit is een van die kernlesse uit die Park Grass-proef by Rothamsted Research in Engeland, wat vanjaar sy 170ste bestaansjaar vier. Die proef, wat in 1856 begin is, is een van die wêreld se oudste deurlopende wetenskaplike veldproewe en lewer steeds antwoorde oor grondgesondheid, bemesting, biodiversiteit en volhoubare grondbestuur.
Dieselfde grond, verskillende behandelings
Park Grass is deur sir John Bennet Lawes en Joseph Henry Gilbert gevestig om te bepaal hoe verskillende kunsmisstowwe en organiese bemesting hooiproduksie beïnvloed.
Afsonderlike persele ontvang sedertdien jaar ná jaar noukeurig beheerde kombinasies van stikstof, fosfor, kalium en ander voedingstowwe. Die voedingstofbehandelings word ook met verskillende kalkbehandelings gekombineer.
Dit skep ’n reeks grondtoestande wat wissel van neutrale grond met ’n pH van ongeveer 7 tot baie suur grond met ’n pH van minder as 4.
Die gras op die proefpersele word deurgaans op dieselfde manier bestuur. Hooi word jaarliks gesny, terwyl opbrengste, grondtoestande en die plantspesies op elke perseel noukeurig aangeteken word.
“Ná 170 jaar bly die boodskap relevant: Grondbestuur moet verder as die onmiddellike opbrengs beoordeel word.”
Hierdie konsekwente bestuur maak dit moontlik om vas te stel hoe die verskillende bemestings- en kalkbehandelings die grond en plantegroei oor baie lang tydperke beïnvloed.
Graslande ontwikkel in verskillende ekosisteme
Hoewel die persele aanvanklik byna dieselfde gelyk het, het dit onder die verskillende behandelings geleidelik in uiteenlopende graslandekosisteme ontwikkel.
Sekere voedingstofbehandelings het vinnig groeiende en mededingende plantspesies bevoordeel. Ander spesies het afgeneem of heeltemal uit sommige persele verdwyn.
Die proef bied daarom een van die duidelikste langtermynvoorbeelde van hoe bemesting nie net die hoeveelheid hooi wat geproduseer word, beïnvloed nie, maar ook bepaal watter plante in ’n grasveld oorleef.
Die navorsing toon ook hoe belangrik grond-pH is. Wanneer grond toenemend suur word, verander die toestande waaronder plante moet groei en word die aantal spesies wat daar kan floreer, beperk.
Kalk kan help om suurheid te beheer, maar die soort, hoeveelheid en kombinasie van voedingstowwe bly bepalend vir die samestelling van die plantegroei.
Produksie en biodiversiteit moet saam bestuur word
Die Park Grass-proef beklemtoon die langtermynafruil wat tussen produksie en biodiversiteit kan ontstaan.
Bemesting kan opbrengste verhoog, maar hoër produksie beteken nie noodwendig dat ’n grasveld gesonder of meer divers is nie. Langdurige hoë voedingstofvlakke kan ’n kleiner aantal sterk mededingende spesies bevoordeel en die verskeidenheid plante verminder.
Veranderinge in plantdiversiteit kan op hul beurt die breër ekosisteem beïnvloed, aangesien verskillende plante voedsel en habitat aan insekte en ander organismes verskaf.
Die proef het gevolglik ’n belangrike rol gespeel in wetenskaplikes se begrip van biodiversiteit, grondgesondheid en volhoubare grondbestuur. Dit het navorsers ook gehelp om te verstaan hoe graslande reageer op groter omgewingsdruk, waaronder lugbesoedeling en klimaatsverandering.
Nuwe opname bou voort op historiese rekord
As deel van die 170ste bestaansjaar het wetenskaplikes van Rothamsted, met die hulp van vrywilligers, die eerste omvattende opname van plantspesies op die Park Grass-persele sedert 2012 voltooi.
Elke plantspesie en die voorkoms daarvan onder die verskillende langtermynbehandelings is aangeteken. Die opname bied ’n nuwe beeld van hoe die grasland steeds verander en kan direk vergelyk word met rekords wat tot die 19de eeu terugdateer.
Volgens dr. Sarah Perryman, hoofkurator van die Park Grass-data, is die proef veel meer as bloot ’n veldproef.
“Bemesting kan opbrengste verhoog, maar hoër produksie beteken nie noodwendig dat ’n grasveld gesonder of meer divers is nie.”
“Park Grass is ’n lewende rekord van ekologiese verandering,” sê sy.
“Elke nuwe opname voeg nog ’n hoofstuk by ’n datastel wat wetenskaplikes in staat stel om vrae oor tydperke te vra wat byna nêrens anders ter wêreld moontlik is nie.”
Sy sê die jongste opname versterk een van die wêreld se belangrikste ekologiese datastelle en bied ’n waardevolle bron vir navorsers wêreldwyd.
Historiese foto’s wys hoe plantkundiges reeds in die 1930’s plante van die persele versamel, sorteer en identifiseer het. Byna ’n eeu later sit wetenskaplikes dieselfde werk voort, maar met die voordeel van moderne navorsingstegnieke.
Ou monsters help om nuwe vrae te beantwoord
Een van die grootste sterkpunte van die Park Grass-proef is die uitgebreide argief van grond, plantmateriaal, bestuursrekords en opbrengsdata wat oor geslagte heen bewaar is.
Dit stel navorsers in staat om moderne wetenskaplike tegnieke toe te pas op monsters en inligting wat versamel is lank voordat hedendaagse omgewingsuitdagings ten volle verstaan is.
Grond- en plantmonsters uit vorige dekades kan byvoorbeeld met huidige monsters vergelyk word om vas te stel hoe besoedeling, klimaatsverandering en veranderende omgewingstoestande graslande beïnvloed.
“Die besluite wat vandag oor grondbestuur geneem word, kan gevolge hê wat veel langer as ’n enkele produksieseisoen duur.”
Die waarde van die proef lê dus nie net in die huidige waarnemings nie, maar in die konsekwentheid waarmee die grond bestuur, monsters versamel en inligting oor 170 jaar bewaar is.
Die data uit die jongste opname sal gratis deur die Electronic Rothamsted Archive beskikbaar gestel word. Navorsers regoor die wêreld sal dit kan gebruik om een van die waardevolste langtermynomgewingsdatastelle verder te ondersoek.
’n Les wat oor geslagte strek
Park Grass wys dat die gevolge van grondbestuur nie altyd binne ’n enkele seisoen sigbaar is nie. Sommige veranderinge in grond, plantegroei en biodiversiteit ontwikkel stadig en word eers duidelik wanneer rekords oor baie dekades vergelyk word.
Ná 170 jaar bly die boodskap relevant: Bemesting moet nie net volgens die onmiddellike opbrengsreaksie beoordeel word nie. Die invloed daarvan op grond-pH, plantdiversiteit en die langtermynfunksionering van die ekosisteem moet ook in ag geneem word.
Die besluite wat vandag oor voedingstowwe, kalk en grondbestuur geneem word, kan gevolge hê wat veel langer as ’n enkele produksieseisoen duur.