Waar die katte ken van saffraan
Op Sandtuin naby Williston word nie net met staalsterk skaap geboer nie, dis ook waar Hannes Esterhuyse, of Rooikat, sy sweisvernuf uitgebrei het en waar hy nou ’n bykomende oorlewingsbron vir sy gesin geskep het.
Op Sandtuin naby Williston word nie net met staalsterk skaap geboer nie, dis ook waar Hannes Esterhuyse, of Rooikat, sy sweisvernuf uitgebrei het en waar hy nou ’n bykomende oorlewingsbron vir sy gesin geskep het.
Ten spyte van die droogheid van die Noord-Kaap, wys die Schoemans hoe onwrikbaarheid en vindingrykheid kan sorg vir top kwaliteit kaas.
It is not unreasonable to wonder how a woman who would seem much more at home hanging out with the glitterati in the city’s upper-glam venues ended up farming on the roof of the Menlyn Park Shopping Centre (more commonly known as the Menlyn Mall)?
Die Schoombees is in murg en been Karoomense. Net soos hul voorsate, laat hulle hul nie maklik onderkry nie en is hulle nie bang om iets nuuts te probeer nie. Ondernemingsgees is ʼn familietrek.
Ten spyte van die Amerikaanse argitek, Frank Lloyd Wright, se kwinkslag: “Less is only more where more is no good” word ons nou tydens die fyndraai (hopelik) van COVID-19 genoop om eerder Chilon van Sparta na te loop: Minder ís meer.
Dis ’n honderas wat blykbaar saam met Jan van Riebeeck hier geland het. Vandag teel Koos van der Westhuizen hierdie ‘bullenbijters’ om seker te maak hulle kenmerkende bou en rassuiwerheid bly behoue.
Jannie en Katrin was aanvanklik beide geoloë werksaam in Namibië. Vaste joppe met dienooreenkomstige salarisse wat hulle verruil vir die wisselvallige bestaan van boerdery. Om seker te maak hulle word nie verveeld nie, gooi hulle die organiese spanner in die werke.
Verskeie rolspelers in die wolbedryf bespreek die doel en nut van Responsible Wool Standard-sertifisering en watter voordele dit vir die produksiepyplyn inhou.
David en Karen McEwan ken van planne maak in die geharde Middelburg-omgewing in die Oos-Kaap, waar hulle groente organies boer en die vleis- en wolmerino’s en Tuli-beeste tussen die karoobossies en in soms snerpende koue laat wei.
“Natuurlik het ons op die trekpad jolyt gemaak. Sodra ʼn klompie waens saam staning gemaak het, het ons die kitare, bekfluitjies en konsertinas uitgehaal. En ons kón dans. Nie soos die goed van vandag wat lyk asof hulle gif ingekry het nie.” Só onthou Tant Kobie in Eksteenfontein in die Richtersveld die ou dae toe die Bosluisbasters (hulle verwys trots na hulself op hierdie manier) nog grondloos met hul vee op die trekpad in die Boesmanland geswerf het.