Die dae van ‘bietjie mis gooi en kyk wat gebeur’ is lankal verby. In vandag se boerdery-wêreld is voeding en grondbestuur nie meer iets ekstra nie, dis die basis. En volgens Duane de Swardt en Schalk Lombaard van InteliGro, is dié twee dinge belangriker as ooit.
Kan beeste ons wyn help boer? ’n Nuwe navorsingsprojek in Stellenbosch wil ou praktyke met vars wetenskap laat herleef. By Hartenberg Wynlandgoed loop Ankole-beeste tussen die wingerde – nie net vir die mooi nie, maar dalk vir die toekoms van wynboerdery. ReGenWine, ’n driejaarstudie deur Stellenbosch Universiteit en South Africa Wine, ondersoek hoe regeneratiewe boerdery die grond, die wingerde én uiteindelik die wyn kan verbeter.
Om by die drie broers Corné, Kosie en Sakkie du Plessis van Doornkraal Melkery aan te kom vir ’n 09h00 afspraak, en die afspraak word uitgestel tot 10h00, is ongetwyfeld ’n voorreg. Die voorafgaande word sonder ’n kriesel ironie bedoel. Vir die oningeligte kom die miernes van aktiwiteite voor as onverdunde chaos. Corné woel agter sy rekenaar en maak aantekenings in ’n notaboek. ’n Rits elektroniese monitors flits syfers langs hom wat gedurig verander. Kosie kom die vertrek binne, kyk nie links of regs nie, loer na iets op sy rekenaar en is weer vort.
Dis ’n warm somersmiddag in die Breedevallei – selfs die sonbesies kry swaar. Ons kuier by Danie en Helene Zeeman op die plaas Witelsboom. Die familie se twee honde maak hul langs ons tuis, en Helene bring koue koel-drank. “Toemaar, dis net die boerboel wat vleis eet,” stel Danie ons laggend gerus toe hy sien ons kyk maar ver-sigtig in sy rigting.
Sampioene is interessante swamme met ’n besonderse lewensiklus en merkwaardige gesondheidsvoordele. Om hulle op kommersiële skaal te verbou, verg diepgaande mikrobiologiese kennis en noukeurige beheer oor hul groei-omstandighede.
dink dit sal dié plaas wees nie. Die lewe het egter ’n manier om wye en vreemde draaie te loop, en soms gebeur die ondenkbare.
’n Langtermyn aartappelmot-moniteringsprojek in die Sandveld het oor agt jaar só suksesvol geblyk, dat dit nou na die noorde van Suid-Afrika uitgebrei word.
Tot 70% van Afrika se arbeidsmag is in landbou werksaam, en dié sektor dra tot 40% van die vasteland se BBP by. Tog bly vroue onderverteenwoordig – ’n gemiste kans wat die sektor se volle potensiaal kelder.
Daar is ‘n gesegde dat mens nie die geleenthede wat ‘n goeie krisis bied, deur die vingers moet laat glip nie, en te midde van al die drama in die internasionale handelsarena, is SA landbou goed geplaas om hierdie raad te volg.
Wie sou kon dink dat iets so eenvoudig soos oestersampioene ’n gemeenskap se toekoms sou verander?
